विजय खरा आहे काय?

फक्त उपरणी बदलून इतरांना स्वपक्षात घ्यायचे व विजय साजरे करायचे उद्योग सुरू आहेत. विरोधकांना संपविण्याची ही युक्ती आज ‘नामी’ असली तरी बेनामी संपत्तीप्रमाणे ती अंगलट आल्याशिवाय राहणार नाही. नांदेडात ‘काँग्रेस’ पोटात घेऊनही विजयाचा सूर्य जन्मास आला नाही हे भांडुप विजयाचा उन्माद करणा-यांनी लक्षात घेतले पाहिजे!

विरोधकांना संपविण्याची वृत्ती घातक असल्याचे मत हायकोर्टाने व्यक्त केले आहे. हायकोर्टाचे हे मत एका विशिष्ट संदर्भात असले तरी राजकारणात विरोधी सूर राहूच नये असे वातावरण देशात निर्माण केले जात आहे व त्या दिशेने पावले पडत आहेत. निवडणुका जिंकण्यासाठी सर्वच भ्रष्ट मार्गाचा अवलंब करायचा, सत्ता व पैसा त्यासाठी अशा पद्धतीने वापरायचा की, विरोधकांची कोंडीच होईल. हे वातावरण देश, लोकशाही व स्वातंत्र्याला घातक आहे. नांदेडात निवडणुकीपूर्वी शिवसेना-काँग्रेसचे नगरसेवक फोडून निवडणुकीआधीच विरोधकांना संपविल्याची आवई भारतीय जनता पक्षाने उठवली. नांदेडात वा अन्य ठिकाणी ज्या विजयाच्या ललकाऱया आतापर्यंत देण्यात आल्या त्यात सत्त्व किती आणि तत्त्व किती हे प्रखर तत्त्वचिंतक, पारदर्शक भाजपवाले सांगू शकतील काय? निवडणुका जिंकत असाल हो, विजयही मिळत आहेत, पण जिंकणारे शुद्ध ‘भाजप’वासी किती व बाहेरून आलेले उपरे किती? भाडोत्री माणसे सत्तेची ताकद वापरून स्वपक्षात घ्यायची व त्यांनाच उमेदवाऱयांची झूल पांघरून लांडग्यांना हत्ती म्हणून मिरवायचे हा खेळ सध्या सुरू आहे. अगदी मुंबईतील भांडुप पोटनिवडणुकीच्या विजयानंतरही भाजपातील मंडळींना मुंबई महाराष्ट्रापासून तोडल्याचा जो आनंद झाला आहे तो विजय तरी शुद्ध भाजपचा आहे काय? काँग्रेस नगरसेविकेचे दुर्दैवाने निधन झाले, पण त्याच ‘काँगेजी’ कुटुंबास दत्तक घेऊन तुम्ही पोटनिवडणुकीत उतरलात. इतका जुनाजाणता, तत्त्ववादी, बुद्धिवंतांचा हिंदुत्ववादी पक्ष असताना तुम्हाला अशी उमेदवारांची उधारउसनवारी करून निवडणुका लढवाव्या लागत आहेत हे काही चांगले लक्षण नाही. सरदार पटेलांचा भव्य पुतळा चीनची कंपनी बनवत आहे. अयोध्येत राममंदिराऐवजी शरयूच्या तीरावर रामाची ‘मूर्ती’ उभारली जाणार आहे. तसेच फक्त उपरणी बदलून इतरांना स्वपक्षात घ्यायचे व विजय साजरे करायचे उद्योग सुरू आहेत. विरोधकांना संपविण्याची ही युक्ती आज ‘नामी’ असली तरी बेनामी संपत्तीप्रमाणे ती अंगलट आल्याशिवाय राहणार नाही. नांदेडात ‘काँग्रेस’ पोटात घेऊनही विजयाचा सूर्य जन्मास आला नाही हे भांडुप विजयाचा उन्माद करणाऱयांनी लक्षात घेतले पाहिजे!

निकाल लागला; गूढ कायम!

न्यायालयाचा निर्णय म्हणजे त्या खटल्याचा ‘निकाल’च असतो. वादी आणि प्रतिवादी यांच्यापैकी कुणाच्या तरी बाजूने हा निकाल असल्याने त्या प्रकरणावरही एकप्रकारे पडदा पडत असतो. न्यायालयीन निर्णय म्हणजे आपल्या लोकशाही व्यवस्थेत एखादा वादग्रस्त प्रश्न किंवा गुन्हा यावर अखेरची ‘मोहोर’ मानली जाते. दिल्लीतील आरुषी तलवार हत्या प्रकरणात मात्र ‘निकाल’ लागला, पण ‘निर्णय’ नाही अशी विचित्र अवस्था झाली आहे. अलाहाबाद उच्च न्यायालयाने या प्रकरणातून आरुषीचे आई-वडील म्हणजे डॉ. राजेश आणि नूपुर तलवार यांची निर्दोष मुक्तता केली आहे. केवळ संशयाच्या आधारे त्यांना दोषी धरता येणार नाही, असे न्यायालयाने म्हटले असून कनिष्ठ न्यायालयाचा निर्णयही रद्द केला आहे. उच्च न्यायालयाने आता जो निकाल दिला आहे तो समोर आलेल्या साक्षीपुराव्यांची शहानिशा करूनच दिला असणार हे स्पष्ट आहे. पण मग आरुषीचे मारेकरी नेमके कोण, या प्रश्नाचे काय? आरुषीच्या आई-वडिलांची पुराव्याअभावी मुक्तता झाली, त्यांना ‘न्याय’ मिळाला, पण दुर्दैवी आरुषीच्या ‘न्याया’चे काय? तिचा आणि तलवार कुटुंबाकडे काम करणाऱया हेमराज या नोकराचाही खून झाला आहे हे तर उघड सत्य आहे. म्हणजेच कुणीतरी या दोघांचे जीव घेतले आहेत. त्याचा छडा लावण्यासाठीच हे प्रकरण सीबीआयकडे सोपविण्यात आले होते आणि सीबीआयनेच तलवार दांपत्याला अटक केली होती. त्याआधी पोलिसांनी याप्रकरणी इतर तीन आरोपींना अटक केली होती. मात्र आरोपपत्रच दाखल न झाल्याने ते तिघे कायद्याच्या कचाटय़ातून सुटले होते. आता पुराव्याअभावी आरुषीचे आई-वडीलही सुटले. न्यायालयाने निवाडा देऊनही आरुषी आणि हेमराज यांना मारले कुणी, हा प्रश्न अनुत्तरितच राहिला आहे. ‘मला कुणी मारले।़।़’ असाच टाहो आरुषी तिकडे स्वर्गात फोडत असेल. ‘न्यायालयीन निकाल लागला, पण गूढ कायम’ या प्रकारच्या देशभरातील हत्या-आत्महत्या प्रकरणांमध्ये आणखी एका अनुत्तरित प्रकरणाची भर पडली इतकेच तूर्त म्हणता येईल.