पुन्हा बलिदाने!

गुजरातमधील पाकड्यांच्या हस्तक्षेपाचे पुढे काय झाले की तोसुद्धा एक ‘चुनावी जुमला’च होता, असे प्रश्न अनुत्तरीत आहेत. तो चुनावी जुमला असेल-नसेल, पण  कश्मीरातील आमच्या जवानांची बलिदाने हे ‘जुमले’ ठरू नयेत. गुजरातमध्ये आता भाजपची सत्ता आली आहे. पाकड्यांचा तेथील हस्तक्षेप त्यानंतर विरून गेला, पण कश्मीरात पाकड्यांच्या गोळीबाराने पुन्हा डोके वर काढले आहे. त्यात आपल्याच जवानांची पुन्हा बलिदाने होत आहेत. सत्तेचे इमले व निवडणुकांचे जुमले यातच देशाची संरक्षण यंत्रणा गुरफटलेली आहे. देशाला वाचवायचे कोणी?

गुजरातच्या निवडणुका संपताच पाकिस्तानने सीमेवरील हालचाली वाढवल्या आहेत. हिमाचल व खास करून गुजरातच्या निवडणुका पंतप्रधानांसाठी प्रतिष्ठेचा विषय बनला होता. या काळात पाकिस्तान व चीनसारखे दुश्मन जणू शेपूट आत घालून बसल्याचेच चित्र होते. आता निवडणुका संपल्या आहेत. गुजरातमध्ये ९९ जागा जिंकून भाजपचे सरकार विराजमान झाले आहे. त्यापाठोपाठ लगेच  सीमेवर पाकिस्तानने उच्छाद सुरू केला आहे. जम्मू-कश्मीरमध्ये पाक सैन्याने पुन्हा एकदा शस्त्र्ासंधीचे उल्लंघन केले. लाइन ऑफ कन्ट्रोल म्हणजेच सीमा रेषेवर आपले सैनिक गस्त घालीत असताना पाक सैन्याने ‘नेम’ धरून गोळीबार केला. त्यात मेजर प्रफुल्ल मोहरकर या मराठी सुपुत्रासह आमचे तीन जवान शहीद झाले. अर्थात नेहमीप्रमाणे आमच्या सैन्यानेही चोख प्रत्युत्तर दिले आहे, पण आमच्या तीन जवानांच्या बदल्यात पाकड्यांची किती मुंडकी उडवली, याबाबत कोणताही खुलासा अद्याप झालेला नाही. जम्मू-कश्मीरमध्ये गेल्या काही महिन्यांपासून हिंदुस्थानी लष्कराची दहशतवाद्यांविरुद्ध जोरदार मोहीम सुरू आहे. तेथील सीमेवरही आपल्या लष्कराची कारवाई सुरू आहे. ती पुढेही सुरू राहील, पण जवानांचे सर्वाधिक रक्त हिंदुस्थानच्याच भूमीत सांडत आहे, बलिदाने इकडच्या बाजूनेच वाढत आहेत, त्याचे काय? हा फक्त गांभीर्याने विचार करावा एवढाच मर्यादित प्रकार नाही. प्रत्यक्ष ठोस कृती करून आणि त्याहीपेक्षा पाकिस्तानला आपण काय धडा शिकविला हे देशाला दाखवून देण्याचा हा विषय आहे. आमच्याच भागात गस्त घालणाऱ्या आमच्या सैनिकांवरील हल्ले वाढले आहेत. याचा अर्थ असा की, जम्मू-कश्मीरातील आमचे सैन्य पाकड्यांच्या बंदुकांच्या नळीवर आहे. लाल चौकात सरकार तिरंगा फडकवू शकत नाही व कश्मीरच्या सीमेवरील जवानांचे कोणत्याही युद्धाशिवाय बळी जात आहेत. निर्मला सीतारामन या मजबूत किंवा करारी वगैरे संरक्षण मंत्री असतीलही किंवा महिला संरक्षण मंत्री नेमल्याने पाक, चीन, नेपाळ, बांगलादेशसारख्या राष्ट्रांनी अचंबित होऊन तोंडात बोटेही घातली असतील, पण त्यांची बोटे तोंडात असली तरी दुसऱ्या हाताची बोटे बंदुकांचे खटके रोज दाबीत आहेत. आम्ही मात्र स्वतःच्याच विजयात दंग आहोत. गुजरातच्या निवडणुकीत पंतप्रधानांनी पाकिस्तानवर हल्लाबोल केला. पाकिस्तानच्या नावाने गुजरातच्या प्रचारसभा दणाणून सोडल्या. गुजरातच्या निवडणुकांत पाकिस्तान हस्तक्षेप करीत असल्याचे त्यांनी सांगितले. गुजरातमध्ये कोणाचे राज्य यावे व कोण मुख्यमंत्री व्हावा यात पाकिस्तानला कमालीचा रस आहे, असा आरोप त्यांनी केला. दिल्लीतील एका बैठकीत माजी पंतप्रधान डॉ. मनमोहन सिंग यांच्यासह काँग्रेसचे नेते व पाकिस्तानचे महत्त्वाचे लोक हजर असल्याचा स्फोटही त्यांनी केला. गुजरातमधील पाकिस्तानचा राजकीय हस्तक्षेप जितका गांभीर्याने घेतला गेला तेवढीच चिंता कश्मीरातील पाकड्या सैनिकांचे गोळीबार व जवानांच्या बलिदानाबाबतदेखील दाखवायला हवी. बरं, गुजरातमधील पाकड्यांच्या हस्तक्षेपाचे पुढे काय झाले की तोसुद्धा एक ‘चुनावी जुमला’च होता, असे प्रश्न आजही अनुत्तरीत आहेत. अर्थात, तो चुनावी जुमला असेल-नसेल, पण  कश्मीरातील आमच्या जवानांची बलिदाने हे ‘जुमले’ ठरू नयेत एवढे निश्चित. गुजरातमध्ये आता भाजपची सत्ता आली आहे. पाकड्यांचा तेथील हस्तक्षेप त्यानंतर विरून गेला, पण कश्मीरात पाकड्यांच्या गोळीबाराने पुन्हा डोके वर काढले आहे. त्यात आपल्याच जवानांची पुन्हा बलिदाने होत आहेत, रक्त सांडत आहे. सत्तेचे इमले व निवडणुकांचे जुमले यातच देशाची संरक्षण यंत्रणा गुरफटलेली आहे. देशाला वाचवायचे कोणी?

खाजवा डोके!

हिंदुस्थानातील राजकीय आणि न्यायालयीन चमत्कार पाहिले की भले भले बुवा आणि महाराज मागे पडतील. दोन दिवसांपूर्वीच सीबीआयच्या विशेष न्यायालयाने ‘टुजी स्पेक्ट्रम’ घोटाळय़ातील सर्वच्या सर्व १९ आरोपींना निर्दोष मुक्त केले व ए. राजा वगैरे गरीब पामरांना नाहक त्रास दिल्याबद्दल तपास यंत्रणांवर ताशेरे ओढले. ‘भ्रष्टाचार मुक्ती’चा हा आनंद दिल्ली व तामीळनाडूत साजरा होत असताना तिकडे पाटण्यातील विशेष सीबीआय न्यायालयाने लालू यादवांना चारा घोटाळय़ात गुन्हेगार ठरवले आहे. लालू यादवांची रवानगी लगेच तुरुंगात झाली आहे. ३ जानेवारी रोजी त्यांना याप्रकरणी शिक्षा ठोठावली जाईल. लालू यादवांसह १५ जण दोषी ठरले तर जगन्नाथ मिश्र यांसह सात जण निर्दोष ठरवले गेले. लालू यादव यांनी व त्यांच्या कुटुंबीयांनी सत्तेचा गैरवापर करून अमाप माया जमवली. त्यात गाजलेल्या चारा घोटाळय़ाचाही समावेश आहे. लालू यादव हे बिहारच्या राजकारणातील वजनदार नेते आहेत. विधानसभा निवडणुकीत त्यांनी भाजप किंवा मोदी यांची डाळ शिजू दिली नाही. नितीशकुमारांशी हात मिळवून त्यांनी सत्ता मिळवली. बिहारचा पराभव भाजप व मोदींच्या जिव्हारी लागलाच असेल. त्यामुळे या पराभवाचे भाजपने असे उट्टे काढले की, नितीशकुमार यांना लालूंपासून काडीमोड घ्यायला लावला व तेथे भाजपचे सरकार नितीशकुमारांबरोबर स्थापन केले. आता सीबीआयच्या विशेष न्यायालयाने लालू यादवांना तुरुंगात पाठवून बिहारचे मैदान मोदींसाठी साफ करून ठेवले आहे. अर्थात चारा घोटाळा हे एक भयंकर कारस्थान होते व त्यातील गुन्हेगारांना शिक्षा ही मिळायलाच हवी. मात्र सामान्यांच्या मनात काही शंका उद्भवल्या आहेत व त्या भ्रष्टाचाराच्या आरोपातून निर्दोष मुक्त झालेल्यांबद्दल आहेत. कोळसा घोटाळय़ात झारखंडचे माजी मुख्यमंत्री मधू कोडा यांना गुन्हेगार ठरवून शिक्षा ठोठावली जाते. चारा घोटाळय़ात लालूंचा भ्रष्टाचार सिद्ध होतो, पण भाजपनेच दणाणून सोडलेल्या दीड लाख कोटींच्या स्पेक्ट्रम घोटाळय़ांतून मात्र ‘द्रमुक’ नेत्यांसह एकजात सगळेजण निर्दोष सुटतात. हे कोडे कसे सोडवायचे? बघा डोके खाजवून, उत्तर सापडतेय का?