लेख : बांगलादेशी घुसखोरांचा ‘भस्मासुर’

>>ब्रिगेडियर हेमंत महाजन<<

[email protected]

बांगलादेशी घुसखोरी आता उत्तर प्रदेश, बिहार, ओडिशा, महाराष्ट्र, कर्नाटक  केरळात  पसरत आहे. आता ते समुद्री मार्गाचा वापर करून आंध्र, ओडिशात येत आहेत. ओडिशाचे बरेच जिल्हे या स्थलांतरितांनी व्यापलेले आहेत. किमान ५ ते ६ कोटी बांगलादेशी हिंदुस्थानात आहेत. अनेक हिंदुस्थानी संस्था या अनधिकृतांना मदत करतात, कारण त्यामुळे मुस्लिमांचे संख्याबळ वाढते आणि निवडणुकीत मते मिळवले जाऊ शकतात.

 घुसखोरांना पायघडय़ा

बांगलादेशी पकडून त्यांच्यावर कारवाई होणे हे खूप महत्त्वाचे आहे. त्या बरोबरच महाराष्ट्रातील त्यांच्या समर्थकांवर कारवाई करणे जास्त महत्त्वाचे आहे. ओळखपत्र मिळवण्यास मदत करणाऱ्या राजकीय नेत्यांना आणि नोकरशाहीला शिक्षा मिळाली पाहिजे. घुसखोरी करून हिंदुस्थानात आलेल्या पाकिस्तानी आणि बांगलादेशी घुसखोरांना त्यांची ओळख पटवून त्यांच्या देशात परत पाठवले पाहिजे आणि या लोकांना हिंदुस्थानात राजकीय आणि अन्य सर्व प्रकारचा आश्रय देणाऱ्यांविरुद्ध मग ते राजकीय नेते असले तरी राष्ट्रद्रोहाचा गुन्हा दाखल केला पाहिजे. अवैध मार्गाने देशात घुसखोरी करणाऱ्यांसमोर पायघडय़ा घालण्याचे काम हिंदुस्थान सोडून अन्य कोणत्याही देशांत होत नसावे. कारण त्या देशात राष्ट्रभक्ती अजून जिवंत आहे. मुंबईतील आझाद मैदान हिंसाचारानंतर एक ईमेल/एसएमएस आला. उत्तर कोरियात तुम्ही घुसखोरी केली तर तुम्हाला १२ वर्षे सक्तमजुरी होते, इराणमध्ये केली तर आजीवन कारावास होतो, अफगाणमध्ये गोळी घातली जाते, सौदी अरेबियात कारावासाची, चीनमध्ये घुसण्याचा प्रयत्न केला तर तुमचा पत्ता कधी लागत नाही. मात्र हिंदुस्थानात घुसखोरी केली तर तुम्हाला रेशनकार्ड, मतदान ओळखपत्र, वाहन चालवण्याचा परवाना आणि पासपोर्ट मिळेल! मोफत शिक्षण आणि मोफत आरोग्य सुविधाही मिळतील, नोकरीत आरक्षणही दिले जाईल. कुणी मंत्री, मुख्यमंत्रीही बनाल!

बंगळुरूमधील स्फोट मालिकांतील आरोपी असलेल्या टी.नासिर याने तपासकर्त्यांना असे सांगितले की, त्याने हिंदुस्थान-बांगलादेश सीमा अगदी सहजरीत्या पार केली होती. देशातून आत-बाहेर करण्यासाठी त्याने सीमेवरील काही रक्षकांना लाच दिली. हिंदुस्थानी गुप्तवार्ता विभाग सांगतो की, स्थलांतरितांना खोटी कागदपत्रे पुरवणारे समाजकंटक सुरुवातीस सीमाभागातच कार्यरत असत, पण आता त्यांनी त्यांच्या कारवाया देशभर पसरवल्या आहेत.

दलालांनी जिथे आपले जाळे विणलेले आहे अशा बांगलादेशातून या घुसखोरीस सुरुवात होते. स्थानिक समाजकंटक त्यांना सुरक्षितरीत्या हिंदुस्थानात प्रवेश करण्यास मदत करतात. त्यांचे काम तिथेच संपते. हिंदुस्थानात त्यांना हिंदुस्थानचे अधिकृत रहिवासी म्हणून ओळख देणारी खोटी कागदपत्रे पुरवणारे बरेच लोक आहेत. अनेकांनी मतदार ओळखपत्रे आणि शिधावाटपपत्रेही प्राप्त केलेली आहेत. स्थानिक पक्षांसोबतचे संबंध ही प्रक्रिया सुलभ करत असतात. आसामात अनेक अनधिकृत घुसखोरांनी तर जमीन महसूल नोंदीही प्राप्त केलेल्या आहेत.

यात काही राजकीय शक्ती आणि मानवी हक्क संघटना सुव्यवस्थेच्या नावाखाली निरपराध लोकांना उगाचच त्रास दिला जात असल्याचा दावा करतात. अनधिकृत घुसखोरांना मदत करणारे मध्यस्थ हे लोक एकाच गावात दीर्घकाळ राहणार नाहीत याची खात्री घेतात. त्यांचा तपास लागण्यापूर्वीच ते देशाच्या इतर भागात हलवले जात असतात. अनेक गट या लोकांना हाताशी धरत असल्याने निरनिराळ्या गुह्यांचा तपास लागतच नाही. पोलिसांना त्यांचा तपास करता येऊ शकेल अशी त्यांच्याबाबतची कुठलीही माहिती नोंदली जात नाही.

बंगालमधील नागरी प्रशासन बांगलादेशींना पकडण्याऐवजी अनधिकृत स्थलांतरितांनाच मदत करत आहे. जरी सीमा सुरक्षा दलाने एखाद्या अनधिकृत स्थलांतरितास पकडले तरी त्यांना कायदेशीर अडचणी येतात. स्थानिक लोक कारवाईस विरोध करताना आढळतात. कारण किनाऱ्यालगतचे जिल्हे बांगलादेशी बहुसंख्य झालेले आहेत. सीमा सुरक्षा दलाच्या अधिकाऱ्यांविरुद्धच फर्स्ट इन्फोर्मेशन रिपोर्ट (एफ.आय.आर.) नोंदवले जातात. त्यांच्या प्रयत्नांत बांगलादेशींना अनेकदा स्थानिक राजकारणी मदत करतात.

या घुसखोरांसोबत मोठय़ा संख्येने जिहादी मूलतत्त्ववादीही असतात. हिंदुस्थानात झालेल्या अलीकडील अनेक स्फोटांत ते सहभागी होते. बांगलादेशामध्ये सीमेवर असलेल्या शहरांमध्ये असलेल्या एजंटनी हिंदुस्थानमधील राजकीय एजंटांशी घनिष्ठ संबंध निर्माण केले आहेत. त्यामुळे एकदा हिंदुस्थानच्या सरहद्दीतून घुसखोरी केली की त्या बांगलादेशी नागरिकाला कुठे व कसे जायचे, हे सगळे व्यवस्थित माहीत होते. ते स्थानिक राजकारण्यांच्या प्रतिनिधींशी संपर्क साधतात. नोकरशहा व पोलीस यांच्याशी बोलणी करण्यासाठी स्थानिक राजकारण्यांनीही काही माणसे बाळगलेली असतात. शिधावाटप पत्रिका, मतदार ओळखपत्रे मिळविणे, मतदार यादीत नाव नोंदवून घेणे, हिंदुस्थानी नागरिक असल्याचे सिद्ध करणारी कागदपत्रे तयार करणे असे सर्व उद्योग या मंडळींच्या माध्यमातून पार पाडले जातात.

महाराष्ट्रात तब्बल ५० लाखांहून अधिक बांगलादेशी वास्तव्यास असून हिंदुस्थानातील काही खासदारांसह अनेक आमदारांच्या संपर्कात आहेत. त्यांच्या सुरक्षेसाठी विशेष संघटनांही देशपातळीवर कार्यरत असल्याची माहिती आहे. मुंबई, नवी मुंबई व वसई-विरार या ठिकाणी होणाऱ्या बांधकामांसाठी कमी पैशांत हे बांगलादेशी उपलब्ध होतात. त्यांच्यातील एक नागरिक आधी येतो. तो येथे राहतो आणि त्यानंतर कामाच्या ठिकाणच्या आऊटहाऊसवर कब्जा करत अन्य सहकाऱ्यांना तो येथे आणतो. या बांगलादेशींचे हिंदुस्थानच्या बॉर्डरवर एजंट मुंबईसह हिंदुस्थानात नेमकी कुठे-कुठे कारागिरांची आवश्यकता आहे याची माहिती ठेवतात. त्यानुसार, मागणी पुरवठा केला जातो.

प्रत्येक महिन्यात महाराष्ट्र पोलीस बांगलादेशींना पकडतात. गेल्या तीन-चार महिन्यांत अनेक बांगलादेशी अतिरेक्यांना पकडण्यात आले होते. यांच्याकडून मोठय़ा प्रमाणात खोटय़ा नोटा हस्तगत करण्यात आल्या होत्या. आजच्या घडीला महाराष्ट्रात खोटी आधारकार्डे, मतदान ओळखपत्रे इत्यादी बाळगणारे लाखो बांगलादेशी आहेत.

अलीकडे शिकलेले बांगलादेशी विद्यार्थी मुंबई, पुणे आणि नागपूरकडे सुरक्षिततेच्या दृष्टीने वळत आहेत. बांगलादेशातील या घुसखोरांनी धार्मिक मूलतत्त्ववाद मोठय़ा प्रमाणात जोपासला आहे. हे घुसखोर हिंदुस्थानात बेकायदेशीर प्रवेश करणे, वस्ती तयार करणे, रेशनकार्ड, हिंदुस्थानीय नागरिकत्व मिळवून राजकीय दबाव गट निर्माण करणे, स्थानिक संसाधनांवर हक्क सांगणे, स्थानिक लोकांवर मोर्चाद्वारे हिंसक हल्ले करून तणाव निर्माण करणे असे अनेक उपद्व्याप करीत असतात. मतदानाच्या वेळी तरी या सगळ्याचा हिशेब करून मतदान करण्यास ज्या क्षणी सामान्य हिंदुस्थानीयांना देशभक्तीची आठवण येऊन मतदान करतील त्या क्षणी या बांगलादेशी मतांची किंमत कमी होईल. फक्त लोकांनी ती स्थिती लवकर आणली पाहिजे!