जिंकणार तर आम्हीच!

महाराष्ट्राचे चार तुकडे पाडावेत, मुंबईस लुटून भिकारी करावे असे विडे उचलणाऱ्यांना पाठबळ देणे म्हणजे महाराष्ट्राच्या पाठीत महाराष्ट्र भक्तानेच सुरा खुपसण्यासारखे आहे. शेवटी शिवसेना हा कुणाच्या मेहरबानीवर जगणारा पक्ष नाही. सत्ता व पदासाठी स्वाभिमान गहाण ठेवण्याची कला अवगत असती तर निदान ‘खुर्च्या’ मिळवून उबवण्याच्या बाबतीत आम्हाला बरेच काही साध्य करता आले असते. आम्ही तळपत्या सूर्याखालच्या निखाऱयावरील मार्ग स्वीकारला आहे. शिवसेनेचा तोच स्वभाव आणि दिशा आहे. जिंकणार तर आम्हीच. त्या जिंकण्याचा उन्माद मात्र कधीच चढणार नाही!

मतदान पार पडले. मतमोजणीचा म्हणजेच निकालाचा दिवस उजाडला. अर्थात हा दिवस उजाडून कुणाच्या ना कुणाच्या तरी विजयाचा कोंबडा आरवणारच हो! अर्थात आजचा सोनेरी दिवस उजाडला आहे तो शिवसेना विजयाची सोनेरी भगवी किरणे घेऊन. शिवसेना म्हणजे सत्ता व मत्ता यासाठी आकाशपाताळ एक करणारा पक्ष नव्हे. तो आमच्या जडणघडणीचा पिंड नाही. त्यामुळे प्रसंगी लोकहित, धर्म आणि महाराष्ट्राच्या स्वाभिमानासाठी सत्ता लाथाडण्याची हिंमत शिवसेनेने अनेकदा दाखवलीच आहे. तसे नसते तर जो ‘भाजप’ आज दिल्ली आणि महाराष्ट्रात बऱ्यांपैकी सत्तेत आहे, अशा पक्षाशी युती तोडण्याचा डाव शिवसेनेने टाकला नसता. ज्याअर्थी आम्ही हा पेच टाकला आहे त्याअर्थी महाराष्ट्राच्या स्वाभिमानाला जराही ठेच लागू न देण्याचा आमचा निर्धार पक्का आहे. यापुढची शिवसेनेची वाटचाल भले धगधगत्या निखाऱ्यावरची असेल, पण शिवसेनेने हा मार्ग स्वीकारला आहे. संघर्ष आणि लढे दिल्याशिवाय ना महाराष्ट्राला काही मिळाले ना शिवसेनेच्या पदरात काही पडले, पण त्यागाच्या पोलादी भट्टीतून शिवसेना चकाकत्या सोन्याप्रमाणे बाहेर आली व तळपत राहिली ती या सततच्या अग्निदिव्यांमुळेच. कालच्या व आजच्या काँग्रेसमध्ये जमीन-अस्मानाचा फरक आहे. ते पूर्वीचे टोलेजंग नेतृत्व आज राहिलेले नाही व एकेकाळचा राष्ट्रीय म्हणवून घेणारा हा पक्ष राज्याराज्यांतील प्रादेशिक पक्षांचा ‘बटीक’ म्हणूनच जगतो आहे. ज्या उत्तर प्रदेशातून काँग्रेसने पंडित नेहरू, लालबहाद्दूर शास्त्री, इंदिराजी व राजीव गांधींसारखे पंतप्रधान दिले त्याच उत्तर प्रदेशच्या निवडणुकीत राहुल गांधींची काँग्रेस यादव पक्षाची आश्रित म्हणून उभी आहे. हे जरी खरे असले तरी कधीकाळी या पक्षाने व त्यांच्या नेत्यांनी देशासाठी केलेला त्याग व लढे सहज विसरता येणार नाहीत. स्वातंत्र्यसंग्रामातही त्या पक्षाचे मोठे योगदान राहिले. हे काही काँग्रेसचे गुणगान नाही, पण सध्याच्या राज्यकर्त्या पक्षाचे असे काय मोठे योगदान एखाद्या राजकीय आणि राष्ट्रीय लढ्यात दिसत असेल तर सांगा! नाही म्हणायला एक अयोध्येचा लढा काय तो उभारला व पक्षाच्या गाठीशी थोडे भांडवल लालकृष्ण आडवाणींसारख्या नेत्यांनी उभे केले, पण हा लढाही अर्धवट सोडून प्रभू श्रीरामास बेवारस करून ठेवले. काँग्रेस पक्षाने बेसुमार महागाई आणि बेरोजगारी वाढवून ठेवल्याचा आरोप योग्य आहे, पण तुम्ही मंडळींनी ते कमी करण्याऐवजी वाढवूनच ठेवले आहे. कश्मीरात सैनिकांचे बळी रोजच जात आहेत व त्यातील सैनिकांच्या सर्वाधिक शवपेटय़ा महाराष्ट्रात येत आहेत. त्या शवपेटय़ांना सन्मानाने मानवंदना द्यायचे राहिले बाजूला, उलट भारतीय जनता पक्षाचे लोक सैनिकांच्या पत्नी-माता-भगिनींचा अपमान अश्लील शब्दांत करीत आहेत व त्यावर राज्याचे मुख्यमंत्री मूग गिळून बसले आहेत. देशासाठी त्याग करणे जमत नसेल तर निदान ज्यांनी बलिदान केले त्यांची विटंबना तरी करू नका. सैनिक सीमेवर वर्षानुवर्षे असताना त्यांच्या बायका इकडे बाळंत कशा होतात, हे असले सवाल ज्यांच्या किडक्या आणि विकृत मेंदूत येतात त्यांच्याकडून त्याग व स्वाभिमानी राजवटीची अपेक्षा करणे म्हणजे टोणग्यास रेडकू होण्याची अपेक्षा करण्यासारखेच आहे. हे सर्व असह्य झाल्यानेच आम्ही स्वाभिमानाचा अग्निपथ स्वीकारला. काँग्रेस पक्षात व भारतीय जनता पक्षात फारसा फरक आम्हाला दिसत नाही. सत्तेचा गैरवापर करून राजकीय दाबदबावाचे राजकारण करण्यात तर भाजपने काँग्रेससारख्या पक्षालाही मागे टाकले आहे. सत्ता मिळविण्यासाठी व टिकविण्यासाठी कोणत्याही थराला जाण्याचे कसब या मंडळींनी अल्प काळात आत्मसात केले. काँग्रेससारखे पक्ष हे हुकूमशाही, एकाधिकार पद्धतीने वागत असल्याचे आरोप खरे असतीलही, पण सध्याच्या राज्यकर्त्यांची मनोवृत्ती काँग्रेसपेक्षा वेगळी असल्याची खात्री ‘सामना’वर बंदी घालण्याची मागणी करणारे देऊ शकतील काय? महाराष्ट्राचे चार तुकडे पाडावेत, मुंबईस लुटून भिकारी करावे असे विडे उचलणाऱ्यांना पाठबळ देणे म्हणजे महाराष्ट्राच्या पाठीत महाराष्ट्रभक्तानेच सुरा खुपसण्यासारखे आहे. शेवटी शिवसेना हा कुणाच्या मेहरबानीवर जगणारा पक्ष नाही. सत्ता व पदासाठी स्वाभिमान गहाण ठेवण्याची कला अवगत असती तर निदान ‘खुर्च्या’ मिळवून उबवण्याच्या बाबतीत आम्हाला बरेच काही साध्य करता आले असते. आम्ही तळपत्या सूर्याखालच्या निखाऱयावरील मार्ग स्वीकारला आहे. शिवसेनेचा तोच स्वभाव आणि दिशा आहे. जिंकणार तर आम्हीच. त्या जिंकण्याचा उन्माद मात्र कधीच चढणार नाही!