नैसर्गिक गोडवा आणि अनेक पोषक घटकांनी समृद्ध असलेले खजूर आणि अंजीर हे दोन्ही लोकप्रिय सुके मेवे आहेत. गोड पदार्थांमध्ये साखरेऐवजी नैसर्गिक गोडवा आणण्यासाठीही त्यांचा वापर केला जातो. दोन्हीमध्ये फायबरसह विविध जीवनसत्त्वे आणि खनिजे आढळतात. मात्र, पौष्टिक मूल्यांच्या बाबतीत दोघांमध्ये काही महत्त्वाचे फरक आहेत. 100 ग्रॅम खजुरामध्ये सुमारे 2.45 ग्रॅम प्रथिने आणि 8 ग्रॅम आहारातील फायबर असते. याशिवाय 39 मिलिग्रॅम कॅल्शियम, 1.02 मिलिग्रॅम लोह, 43 मिलिग्रॅम मॅग्नेशियम आणि तब्बल 656 मिलिग्रॅम पोटॅशियम असते.
खजुरामध्ये फॉस्फरस, सेलेनियम, नियासिन, फोलेट, कोलीन तसेच ल्युटीन-झियाझॅन्थिन आणि व्हिटॅमिन केदेखील आढळते. मात्र, खजुराच्या प्रकारानुसार त्यातील पोषक घटकांचे प्रमाण बदलू शकते.
100 ग्रॅम अंजीरामध्ये सुमारे 0.75 ग्रॅम प्रथिने आणि 2.9 ग्रॅम आहारातील फायबर असते. याशिवाय 35 मिलिग्रॅम कॅल्शियम, 17 मिलिग्रॅम मॅग्नेशियम, 0.37 मिलिग्रॅम लोह आणि 232 मिलिग्रॅम पोटॅशियम आढळते.
अंजीरचे वैशिष्ट्य म्हणजे त्यात व्हिटॅमिन सी, व्हिटॅमिन ई आणि व्हिटॅमिन ए यांसह मॅंगनीज, फोलेट, कोलीन आणि व्हिटॅमिन के यांसारखे पोषक घटकही असतात.
खजूर फायबरचा चांगला स्रोत असल्याने पचनक्रियेसाठी उपयुक्त ठरू शकतो. त्यातील नैसर्गिक साखरेमुळे शरीराला ऊर्जा मिळण्यास मदत होते. त्यामध्ये लोह आणि पोटॅशियमसारखी खनिजेही असतात.
दररोज 2 ते 4 खजूर खाणे पुरेसे मानले जाते. मात्र, खजूर गोड असल्याने मधुमेह असलेल्या व्यक्तींनी त्याचा आहारात समावेश करण्यापूर्वी डॉक्टर किंवा आहारतज्ज्ञांचा सल्ला घेणे योग्य ठरेल.
अंजीरमधील फायबर पचनक्रियेसाठी फायदेशीर ठरू शकते. त्यातील कॅल्शियम आणि इतर खनिजांमुळे हाडांच्या आरोग्याला मदत होऊ शकते. अंजीरमध्ये व्हिटॅमिन सी आणि ईसह काही अँटिऑक्सिडंट घटकही असतात.
दररोज 2 ते 3 अंजीर रात्रभर पाण्यात भिजवून सकाळी खाता येतात. मात्र, कोणत्याही सुक्या मेव्याचे सेवन प्रमाणात करणे महत्त्वाचे आहे.
