सामना अग्रलेख – श्रीरामाचे काम! अयोध्येची तयारी

2673

अयोध्येत राममंदिर होणे म्हणजे कोटी कोटी जनतेच्या भावनांचा सन्मान होण्यासारखे आहे. दिल्लीत जसे अमर जवान ज्योत सैनिकांच्या हौतात्म्याची सदैव आठवण करून देत असते तसे एखादे स्मृतिस्थळ शरयूच्या किनाऱ्यावर असावे व त्यावर राममंदिरासाठी शहीद झालेल्या वीरांची नावे कोरून ठेवावीत. त्यांच्या बलिदानातूनच भाजपसह शिवसेनेला आजचे दिवस दिसत आहेत. बाकी काय ते श्री. उद्धव ठाकरे 7 मार्चला प्रत्यक्ष अयोध्येत बोलतीलच. श्रीरामाचे काम हे राष्ट्राचे काम आहे. तेथे आता कुणाच्या आडकाठ्या नकोत. सर्वोच्च न्यायालयाने जे ठरवले त्यावर अंमलबजावणी व्हायलाच हवी!

सर्वोच्च न्यायालयाच्या आदेशाने अयोध्येत राममंदिराच्या कार्यास गती मिळाली आहे. राममंदिर उभारणीसंदर्भात ट्रस्टची स्थापना झाली आहे. पुढील 15 दिवसांत प्रत्यक्ष मंदिर बांधकामास सुरुवात करावी, असे ट्रस्टने ठरवल्याचे प्रसिद्ध झाले आहे. ट्रस्टने असेही ठरवले आहे की, 2024 च्या आधी राममंदिराचे बरेचसे काम पूर्ण व्हावे. 2024 पर्यंत काम पूर्ण झाले तर त्याचा फायदा भारतीय जनता पक्षाला होईल. लोकसभा निवडणूक 2024 साली होत आहे. त्यामुळे प्रभू श्रीराम हे प्रचाराचे मुख्य अतिथी असतील हे आता पक्के झाले आहे. कारण पाकिस्तान किंवा सर्जिकल स्ट्राइक वगैरे विषय 2024 साली चालणार नाहीत. रामजन्मभूमी तीर्थक्षेत्र ट्रस्टच्या सदस्यांकडे नजर टाकली तर काय दिसते? महंत नृत्य गोपालदास हे ट्रस्टचे अध्यक्ष म्हणून निवडले गेले आहेत. चंपत राय यांची सरचिटणीसपदी तर गोविंद देव गिरी यांच्याकडे खजिनदारपदाची जबाबदारी देण्यात आली, तर प्रत्यक्ष ‘बांधकाम’ म्हणजे मंदिर निर्माण समितीच्या अध्यक्षपदी माजी कॅबिनेट सचिव नृपेंद्र मिश्र यांची निवड करण्यात आली. मिश्र हे पंतप्रधान मोदी यांचे विश्वासू आहेत. त्यामुळे राममंदिर कार्यात मोदी यांनी लक्ष घातले आहे व त्यांनी त्यासाठी कालमर्यादा ठरवली आहे. चंपत राय हे विश्व हिंदू परिषदेचे महत्त्वाचे पुढारी आहेत. इतर सर्व सदस्यही या ना त्या नात्याने राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघ किंवा विश्व हिंदू परिषदेशी संबंधित आहेत. विश्व हिंदू परिषदेचे अशोक सिंघल यांनी सुरुवातीपासून अयोध्या आंदोलनाचे नेतृत्व केले व या कार्यास त्यांनी वाहून घेतले होते हे खरेच आहे, पण शिवसेना, बजरंग दल, इतर काही हिंदुत्ववादी पक्ष, संघटना या आंदोलनात सहभागी झाल्याच होत्या. हे कसे विसरता येईल? करसेवकांच्या हौतात्म्याने ‘शरयू’ लाल झाली. त्यात देशभरातील शिवसैनिकांचे रक्त उसळताना दिसत होतेच.

‘बीबीसी’चे मार्क टुली यांनी अयोध्या आंदोलनाची जी चित्रफीत बनवली त्यात बाबरीच्या अवतीभोवती धडका देणाऱयांत शिवसेनेचे अनेक परिचित चेहरे दिसत आहेत. बाबरीच्या घुमटावर चढून काम फत्ते करणारेही शिवसैनिक होते व या राष्ट्रकार्याची जबाबदारी हिंदुहृदयसम्राट शिवसेनाप्रमुख बाळासाहेब ठाकरे यांनी बेडरपणे स्वीकारली होती. मात्र त्याचे राजकीय भांडवल शिवसेनेने कधीच केले नाही. अयोध्येत राममंदिर होणे हा देशाच्या अस्मितेचा, तितकाच श्रद्धेचा विषय आहे, पण आता या सगळय़ाचे राजकारण आणि श्रेयवाद होणार असेल तर ते थांबवायचे कोणी? रामजन्मभूमी आंदोलनात आघाडीवर असलेल्या महंत नृत्य गोपालदास यांचे नाव ‘ट्रस्ट’च्या पहिल्या नावांमध्ये नव्हते. त्यामुळे चर्चांना उधाण आले. आता त्यांना ट्रस्टवर घेतले व अध्यक्ष केले. दिल्ली विधानसभा निवडणुकीचा प्रचार सुरू असतानाच राममंदिर निर्माण ट्रस्टची घोषणा पंतप्रधान मोदी यांनी संसदेत केली, पण त्याचा राजकीय फायदा झाला नाही हे समजून घेतले पाहिजे. आता लक्ष 2024 च्या लोकसभा निवडणुकीकडे आहे व त्यादृष्टीने अयोध्या व राममंदिराचा वापर होणार असेल तर ते बरे नाही. मंदिर हा देशाच्या श्रद्धेचाच विषय आहे. सगळय़ांच्याच भावना त्यात गुंतल्या आहेत. यंदाची राम नवमी किंवा गुढीपाडवा यांपैकी एका दिवशी रामजन्मभूमी मंदिराच्या कामाला ‘ट्रस्ट’ने सुरुवात करायला हरकत नाही. अर्थात पंतप्रधान मोदी यांच्याच हस्ते मंदिराच्या कार्याचे भूमिपूजन होईल व तेच योग्य ठरेल. पण सोनिया गांधी, ममता बॅनर्जी, मुलायमसिंह यादव, नितीश कुमार, शरद पवार यांच्यासह देशातील सर्व प्रमुख नेत्यांना या भूमिपूजन सोहळय़ास बोलवायला हवे. सोहळ्याचे आमंत्रण द्यायला काय हरकत आहे? यायचे की नाही तो त्यांचा प्रश्न. एकाच पक्षाचा हा प्रचार सोहळा झाला अशी टीका करण्यास वाव राहू नये म्हणून ही सूचना आम्ही करीत आहोत. शिवसेनेचा तर येथे प्रश्नच येत नाही. गेल्या वर्षभरात शिवसेना पक्षप्रमुख उद्धव ठाकरे दोन वेळा वाजतगाजत अयोध्येत जाऊन आले व आता महाराष्ट्राचे मुख्यमंत्री म्हणून ते पुन्हा 7 मार्चला अयोध्येत जाऊन प्रभू श्रीरामाचे दर्शन घेणार आहेत.

रामलल्ला जे आज अवघडल्या अवस्थेत तंबूत विराजमान आहेत ते लवकरच स्वतःच्या हक्क्याच्या भव्य जागेत, सिंहासनावर आरूढ व्हावेत अशी जगभरातील भक्तांची इच्छा व श्रद्धा आहे. अयोध्येत भव्य राममंदिर होणे म्हणजे कोटी कोटी जनतेच्या भावनांचा सन्मान होण्यासारखे आहे. जुन्या कबरी खोदून वातावरण खराब करण्यात आता अर्थ नाही, पण देशवासीयांची इच्छा एकच असेल, दिल्लीत जसे अमर जवान ज्योत सैनिकांच्या हौतात्म्याची सदैव आठवण करून देत असते तसे एखादे स्मृतिस्थळ शरयूच्या किनाऱयावर असावे व त्यावर राममंदिरासाठी शहीद झालेल्या वीरांची नावे कोरून ठेवावीत. हे शहीद कोणत्याही एका राजकीय पक्षाचे नव्हते. त्यांनी देश, धर्म व अस्मितेसाठी ‘सर्जिकल स्ट्राइक’ केला. त्यांच्या बलिदानातूनच भाजपसह शिवसेनेला आजचे दिवस दिसत आहेत. बाकी काय ते श्री. उद्धव ठाकरे 7 मार्चला प्रत्यक्ष अयोध्येत बोलतीलच. श्रीरामाचे काम हे राष्ट्राचे काम आहे. तेथे आता कुणाच्या आडकाठ्या नकोत. सर्वोच्च न्यायालयाने जे ठरवले त्यावर अंमलबजावणी व्हायलाच हवी!

जय श्रीराम! वंदे मातरम्!!

आपली प्रतिक्रिया द्या