पनीरला शाकाहारी प्रथिनांचा एक मुख्य स्रोत म्हणून पाहिले जाते. पण बऱ्याच जणांना हे कळत नाही की, पनीर ज्या पद्धतीने तयार केले जाते किंवा शिजवले जाते याकडे लक्ष द्यायला हवे. पनीर नैसर्गिकरित्या प्रथिनांनी समृद्ध असले तरी, स्वयंपाकघरातील काही दैनंदिन सवयी त्याचे पौष्टिक मूल्य कमी करू शकतात किंवा त्याच्या योग्य वापरामध्ये अडथळा आणू शकतात. पनीर जास्त आचेवर शिजवल्याने दुधातील प्रथिनांची रचना बदलते आणि पचनादरम्यान त्यांच्या कार्यावर परिणाम होऊ शकतो.
पनीर तेलात तळल्याने ते कुरकुरीत आणि स्वादिष्ट होते. परंतु त्यामुळे चरबीचे प्रमाण आणि कॅलरीजमध्ये लक्षणीय वाढ होते. यामुळे पदार्थातील प्रथिने आणि कॅलरी यांचे एकूण प्रमाण बिघडू शकते. सोप्या भाषेत सांगायचे तर, तुम्हाला प्रथिने मिळत असली तरी, त्यासोबत अतिरिक्त चरबी देखील मिळते, जी तुमच्या आरोग्यासाठी चांगली नसते. सर्वच पनीर सारखे नसते.
पॅकेज केलेल्या किंवा प्रक्रिया केलेल्या पनीरमध्ये कधीकधी अतिरिक्त पदार्थ किंवा कमी प्रमाणात दुग्धजन्य पदार्थ असू शकतात, ज्यामुळे त्याच्या प्रथिनांच्या प्रमाणावर किंचित परिणाम होऊ शकतो. ताजे, घरी बनवलेले पनीर किंवा दुकानातून विकत घेतलेले उच्च-गुणवत्तेचे पनीर साधारणपणे अधिक चांगले पौष्टिक मूल्य देतात. अयोग्य साठवणुकीमुळे पनीरच्या गुणवत्तेवर आणि सुरक्षिततेवर परिणाम होऊ शकतो. ते उघडे ठेवल्यास, जास्त काळ साठवल्यास किंवा तापमानातील चढ-उतारांच्या संपर्कात आल्यास ते खराब होऊ शकते आणि त्यातील पोषक तत्वे कमी होऊ शकतात. ताजे पनीर रेफ्रिजरेटरमध्ये पाण्यात ठेवावे आणि दोन दिवसांच्या आत खावे. साठवणुकीच्या चांगल्या पद्धतींमुळे त्याचा पोत आणि पौष्टिक गुणवत्ता दोन्ही टिकून राहण्यास मदत होते.
