>> नरेश घरत
गेल्या काही वर्षांत व्हॅलेंटाईन डेचे स्तोम हिंदुस्थानात भलतेच माजले आहे. चॉकलेट, भेटवस्तू यांची निर्मिती करणार्‍या कंपन्या आपली उत्पादने खपवण्यासाठी या दिवसांत नाना शक्कल लढवताना दिसतात. टीव्ही मालिकांमध्येसुद्धा व्हॅलेंटाईनचाच फिव्हर असतो. वृत्त वाहिन्यांचे प्रतिनिधीही यानिमित्ताने शाळा महाविद्यालयांच्या कॅम्पसमध्ये जाऊन विद्यार्थ्यांशी याच विषयावर हितगुज साधताना दिसतात. हे सर्व पाहिल्यावर आपल्यालाही एखादी गर्लफ्रेंड किंवा बॉयफ्रेंड असावा असे तरुणांना वाटू लागते आणि त्यादृष्टीने त्यांची विचारप्रक्रिया सुरू होते. असे म्हणतात ‘प्रेम मुद्दामहून केले जात नाही, तर ते आपसूकच निर्माण होते’ मात्र व्हॅलेंटाईन दिनानिमित्त तयार करण्यात आलेला माहोल तरुणांमध्ये तसे आकर्षण निर्माण करतो. परिणामी या एक दिवसाच्या निमित्ताने निर्माण झालेली भावनासुद्धा काही काळासाठीच टिकते. जेव्हा वास्तवाचे भान होते तेव्हा फिव्हर पुरता उतरलेला असतो.
व्हॅलेंटाईन दिनाच्या निमित्ताने मुलींच्या भावनांचा गैरफायदा घेणारे महाभागही शहरासारख्या ठिकाणी टपलेले असतात. व्हॅलेंटाईन निमित्त आपल्या प्रेयसीला खूश करण्यासाठी पुण्यातील एका 22 वर्षीय तरुणाने चक्क 17 लाखांची चोरी केल्याचे उघड झाल्यावर पोलिसांनी त्या तरुणाची रवानगी थेट तुरुंगात केली. याखेरीज शाळा महाविद्यालयातील मुले-मुली आपल्या प्रिय व्यक्तीस महागड्या भेटवस्तू देण्यासाठी पैसे कुठून आणतात हे कुणी विचारात घेते का? गुन्हेगारी कृत्य करण्यास प्रवृत्त करणार्‍या, अनैतिक कृत्यास प्रोत्साहन देणार्‍या आणि तरुणांना क्षणाचे सुख देऊन दीर्घकाळाचा भ्रमनिरास देणार्‍या व्हॅलेंटाईन डेला सण म्हणावे का?
