आशियाई क्रीडा स्पर्धा संपली… पदकांची पेटी भरली… तिरंगा डौलाने फडकला! पण या पेटीत हात घालताना एक प्रश्न मात्र खटकतोय की, मागच्या वेळी 106 पदके मिळाली होती, यावेळी 85 वरच ब्रेक का लागला? नागोयातून हिंदुस्थानी पथक मायदेशी परतले ते 21 सुवर्ण, 29 रौप्य आणि 35 कांस्य अशा 85 पदकांसह. पदकतालिकेत चौथा क्रमांकही कायम राहिला. म्हणजे ‘पास’ झालो असे नक्की समजत असलो तरी मागच्या परीक्षेतल्या 106 गुणांच्या तुलनेत यावेळी मार्कशीट थोडी फिकीच राहिली.
हांगझोऊमध्ये हिंदुस्थानच्या पदकयात्रेची धडधडती इंजिने ठरलेली नेमबाजी आणि अॅथलेटिक्स यंदा म्हणावी तशी गरजली नाहीत. नेमबाजांनी मागच्या वेळच्या 22 पदकांऐवजी 15 पदकांवर समाधान मानले. त्यात सुवर्णाची संख्या सातवरून तीनवर घसरली. अॅथलेटिक्समध्येही 29 वरून 24 पदकांपर्यंत घसरण झाली. सहा सुवर्णांची जागा यंदा एका सुवर्णाने घेतली. म्हणजे नेहमीच्या धावत्या घोडय़ांनी यावेळी थोडा पाय आखडता घेतला, हे दिसून आलेय.
टेनिस आणि अश्वरोहणासारख्या खेळांमध्ये पदकाचे खातेच उघडले नाही. रोइंगमध्ये पाच पदकांवरून थेट एका कांस्यापर्यंत घसरण झाली. त्यामुळे जुन्या किल्ल्यांच्या भिंतींवर शेवाळ जमा होतंय का, असा प्रश्न विचारण्याची वेळ आली आहे, पण हिंदुस्थानची खरी गंमत इथेच आहे. एका बाजूला जुने किल्ले ढासळत असताना दुसऱ्या बाजूला नवे गड मजबुतीने उभे राहिलेत.
तिरंदाजीने पाच सुवर्णांसह नऊ पदकांची लयलूट केली. अवघ्या 17 वर्षांच्या कुमकुम मोहोदने वैयक्तिक आणि सांघिक सुवर्ण पटकावत पुढची पिढी तयार असल्याचे सांगितले. बॉक्सिंगमध्ये परवीन हुड्डा आणि लव्हलिना बोरगोहेन यांनी सुवर्णाची पंचलाइन लिहिली. कुस्तीमध्ये अमन सहरावतने सुवर्ण पटकावून आपली ताकद दाखवली. गोल्फमध्ये प्रणवी उर्सचे सुवर्ण म्हणजे या खेळानेही हिंदुस्थानच्या पदकपेटीत आपला हक्क सांगितल्याची खूण दाखवली.
मग सांघिक खेळांनी तर कहरच केला. क्रिकेट, कबड्डी आणि हॉकी-सगळीकडे सुवर्णाचीच भाषा दिसली. पुरुष हॉकीने सुवर्णाचा बचाव केला, महिला हॉकीनेही सुवर्ण पटकावले. दोन्ही संघांनी लॉस एंजिलिस ऑलिम्पिकचे तिकीटही मिळवले. म्हणजे वैयक्तिक खेळांत काही जुने चेहरे थकले असतील, पण सांघिक खेळांनी ‘आम्ही आहोत ना!’ म्हणत पदकतालिकेला आधार दिला.
यंदाच्या स्पर्धेतील आणखी एक भन्नाट चित्र म्हणजे हिंदुस्थानी महिलांची मुसंडी. पुरुष आणि महिलांच्या खात्यात प्रत्येकी 38 पदके असली तरी सुवर्णपदकांमध्ये महिला पुढे आणि भारी ठरल्या. महिलांनी तब्बल 11 सुवर्ण जिंकली, तर पुरुषांच्या खात्यात 7 सुवर्ण आली. म्हणजे पदकपेटी समान, पण सोन्याच्या दागिन्यांत महिलांचा हात वर राहिला. उर्वरित तीन पदके मिश्र दुहेरीतील होती.
म्हणूनच 85 पदकांची कहाणी ही केवळ घसरणीची नाही. जुन्या ताकदीला धक्का बसला, पण नव्या ताकदीने दार ठोठावलेय. आता काम एकच आहे की नेमबाजी आणि अॅथलेटिक्सच्या जुन्या तोफा पुन्हा गरजायला हव्यात आणि कुमकुम, अमन, प्रणवीसारख्या नव्या चेहऱ्यांना आणखी धार द्यायला हवी. कारण 85 वर आनंद मानायचा की 106 चा विक्रम मोडायचा, हा निर्णय पुढच्या आशियाई स्पर्धेपूर्वीच घ्यावा लागेल. सुवर्णाची चमक डोळे दिपवणारी आहे; पण 21 पदकांची तूट डोळे उघडणारी आहे.
